proces

  • Waterpatronen in Lego-druk, in oplage

    Addendum 13 juli 2019

    En toen bleek kort voor verzending dat alle achterkanten besmet waren…

    We hadden ons nog zo voorgenomen om er op te controleren zodat we hadden kunnen stuiven.

    Wat te doen? Ik kan zelf niet overweg met het Heidelberg krachtstroommonster. Joop was elders dat weekend.

    Het eerste idee was om op alle afdrukken strafregels te schrijven: “ik ben graficus, geen drukker. Zie hier het verschil”. Of iets dergelijks.

    Uiteindelijk toch besloten de oplage met de hand opnieuw af te drukken. Ik had ook met de handdegel nog nooit gewerkt – ik sta vooral aan de etspers en proefdrukpers voor kleine oplages – maar dat gebrek aan ervaring heb ik dat weekend weggewerkt.

    Een oplage van 600 is aan de hoge kant voor handwerk. Om dat aantal te bereiken heb ik alsnog de kwaliteitsnorm soms wat laten zakken. Daar staat tegenover dat elk omslag letterlijk meerdere malen door mijn handen gegaan is.

  • Goed, niet goed, nog niet goed, nooit niet goed.

    Het is prettig om een serie werk door te nemen. Naast elkaar leggen, combineren, selecteren. Wat hoort bij elkaar, wat staat op zichzelf, wat is niet goed genoeg en wat is misschien gewoon nog niet af. Waarin zit de onderlinge samenhang en in welke volgorde komt die het beste naar voren?

    In dit geval gaat het om een serie kleine werken, combinaties van monoprint en letterpress in veel verschillende kleuren.

    Het stapeltje “nog niet af” groeide gestaag. Uit een serie van 40 blijven vooralsnog 2 series van 3 à 4 werken over. Nog eens 3 andere prenten ook goed bevonden, maar dan als individuele stukken, zonder onderling verband.

    Wat nog niet klaar is laat zich vrij eenvoudig vaststellen. Meestal bestaat het werk dan nog uit minder drukgangen dan de prenten die wel af zijn. Er mist nog een laatste accent dat het werk een duidelijke ingang geeft. Of het geheel is nog niet samenhangend genoeg en vergt juist nog een wat grotere ingreep om beeldelementen te binden.

    Wat wel af is maar niet goed genoeg is minder expliciet. Soms gebeurt er genoeg (teveel?) in het beeld en levert de optelsom geen spannend resultaat op. De compositie heeft geen focus of de kleurcombinaties werken niet. (“Deze werkt niet” is kunstenaarsjargon voor “vind ik niet mooi”). Andere werken hebben een zo sterk afwijkend karakter dat ze niet thuis horen in de rode draad van deze specifieke serie werken. Mogelijke onderzoeksrichtingen om later op terug te komen. Wel af, niet goed genoeg, maar ook (nog) niet weggooien. Veel werken bevinden zich voor langere tijd in deze tussenfase. Het is hoe lades vol raken.

    Gelukkig zitten er ook tussen die afgekeurd zijn en niet behouden hoeven worden. Doormidden scheuren en weg ermee. Bij dit soort werk, waarin de vraag of er nog wat aan moet gebeuren lang open blijft, is dat een prettig definitieve uitspraak: deze in ieder geval niet.

  • Avondsessie met Martijn